ill titleRyszard Wnuk (*17.09.1946 +04.04.2017)

Tekst i zdjęcie: Mirosław Wnuk.


Ryszard Wnuk, 2015r. Zdjęcie: Anna Wnuk

7 kwietnia 2017 roku pożenaliśmy na cmentarzu w Żarówce Ryszarda Wnuka, który zmarł 4 kwietnia po ciężkiej chorobie w Szpitalu im. Ludwika Rydygiera w Krakowie. Ryszard Wnuk został pożegnany przez najbliższą rodzinę, przyjaciół, sąsiadów i kolegów z liceum w Mielcu.
Pożegnalną mszę świętą w kaplicy w Żarówce przewodził ks. probosz parafii Zdziarzec Eugeniusz Habura wraz księdzem kolegą klasowym Ryszarda.

Ryszard Wnuk urodził się 17 września 1946 r. w Woli Mieleckiej pow. Mielec. Był synem Władysława i Teodorii z domu Indyk. Rodzice prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne w Woli Mieleckiej. Ojciec Władysław pracował w Mielcu jako robotnik, mechanik. Teodora i Władysława i Wnuk mieli dwoje dzieci: syna Ryszarda i córkę Lidię oraz dwie przyrodnie siostry z pierwszego małżeństwa Teodory z Walentym Wiechem (zamordowanym przez Gestapo w 1943 roku): Zofię i Stanisławę.


Ryszard Wnuk w Ludowym Wojsku Polskim, 1966r.

Ryszard Wnuk ukończył Szkołę Podstawową w Woli Mieleckiej, a następnie uczęszczał i ukończył Liceum im. Stanisława Konarskiego w Mielcu w roku 1965 r. Ryszard Wnuk po zakończeniu liceum nie przystępuje do matury, tylko rozpoczyna pracę przy wyrobie pustaków u wujka Edwarda Indyka.

Następnie w latach 1965-67 Ryszard odbywa zasadniczą służbę wojskową w I Praskim Pułku Zmechanizowanym w Warszawie oraz 28 Pułku Kołobrzeskim w Tarnowie. Służbę wojskową ukończył w stopniu kaprala, został oznaczony brązową i srebrną odznaką "Wzorowego żołnierza".


Ślub Józefy i Ryszarda Wnuk, 1968r.

W roku 1968 roku Ryszard bierze ślub z Jóżefą Frankowicz z Żarówki. Początkowo mieszkają w domu rodzinnym Ryszarda Wnuka. W tym celu Ryszard remontuje pokój w domu rodzinnym. W roku 1972 Józefa i Ryszard Wnuk wraz z dwójką dzieci przeprowadzają się do domu rodzinnego Józefy w Żarówce. Ryszard remontuje dom, wcześniej doprowadzając prąd elektryczny do domu Frankowiczów z pomocą ich syna Antoniego Frankowicza. Dom Frankowiczów z powodu odległości od innych zabudowań wsi nie został podpięty do sieci elektrycznej w czasie elektryfikacji wsi w 1963 roku. Koszty podpięcia były zbyt duże dla Władysława i Franciszka Frankowiczów (rodziców Józefy). W 1978 roku Józefa i Ryszard budują nowy dom, do którego przeprowadzają się w roku 1979r. na Bożenarodzenie. Stary dom Frankowiczów został rozebrany w roku 1998. Józefa i Ryszard mają pięcioro dzieci, dwóch synów: Roberta (ur. 1969r.), Mirosława (ur. 1971r.) oraz trzy córki: Elżbietę (ur. 1974r.), Monikę (ur. 1977r.) i Annę (ur. 1981r.).

Ryszard po powrocie ze słyżby wojskowej rozpoczyna pracę w zakładach WSK w Mielcu od 1965 do 1977 roku. W pracy znany był, jako racjonalizator i pomysłodawca kilku zgłoszonych patentów. W latach od 1977 do 2005 prowadził specjalistyczne gospodarstwo rolne - fermę drobiu (kurczaków, gęsi, indyków). W roku 1977 wraz ze wspólnikami: Franciszkiem Lisem (z Żarówki) i Karolem Nowakiem (z Janowca) biorą kredyt na tzw. hodowlę specjalistyczną drobiu. Za kredyt budują wspólnie dwa kurniki do chowu kurcząt rzeźnych (każdy o pojemności kilku tysięcy kurczaków) oraz maszyny rolnicze do gospodarstwa. Ryszard kupuje ciągnik rolniczy Ursus C-330. W roku 1980 budują nowe zagospodarowania rolnicze - stodołę z oborą. Po stanie wojennym w latach 1982/83 kraje zachodnie wpowadziły sekncji między innymi w postaci zakazu dostaw kukurydzy i pasz do Polski. Sankcje spowodowały wstrzymanie hodowli drobiu z powodu braku pasz. Fermy drobiu nie pracowały, a kredyty trzeba było spłacać. Sytuacja hodowców była ciężka. Ryszard Wnuk, aby utrzymać rodzinę szuka nowych dochodów i rozpoczyna gospodarski chów gęsi, uprawę tytoniu i zboża. W połowie lat 80-tych sankcje zostają zniesione i hodowla drobiu rusza z powrotem. Ferma drobiu była prowadzona wspólnie z Frankiem Lisem i Karolem Nowakiem do roku 1990 r. Od 2005 r. przeszedł na rentę, a następnie emeryturę. Obecnie ferma hodowlana drobiu jest prowadzona przez syna Roberta Wnuka.


Ryszard Wnuk 02.09.2007r., zdjęcie Andrzej Ziobroń.

Ryszard od lat 60-siątych zajmował się kolekcjonowaniem przedmiotów zabytkowych i codziennego użytku. Ryszard jeżdził motorowerem "Komarek" po okolicznych wioskach i skupował stare narzędzia, zegary. Stare często niedziałąjące zegary wymieniał gospodarzom na nowe. W ten sposób uzbierał pokoaźną kolekcje zegarów, które zostały następnie "wymienione" na materiały budowalne do budowy i wykończenia domu. Interesują go dawne narzędzia rzemieślnicze (kowalskie, stolarskie, rymarskie, itd.), dzieła sztuki ludowej oraz stare militaria. Z wielką starannością zbierał stare dzwonki ręczne i zdobiące końskie uprzęże janczary. Posiada bogatą kolekcję, którą udostępniał do zwiedzania we własnym gospodarstwie i często prezentuje na regionalnych imprezach takich jak Parada Konna w Żarówce, dożynki gminne, wojewódzkie, parafialne, wystawy rolnicze itp.

Ryszard brał aktywny udział w życiu kulturalnym Żarówki i gminny Radomyśl Wielki. Ryszard organizował pokazy dawnych zwyczajów ludowych: obrzędy kiszenia kapusty w Żarówce, kolędę Bożonarodzeniową, itp.. Za prowadzoną działalność społeczną na rzecz lokalnej społeczności otrzymał Podziękowania od władz gminy Radomyśl Wielki.